Koszyk0
Koszyk
0

Fajki wodne Shishabucks

Cloud|Mini należy do linii fajek wodnych zaprojektowanych przez kanadyjskich specjalistów z firmy Shishabucks. To średnich rozmiarów (40 cm) shisha, oparta na technologii sześciennego dzbana z narożnym systemem odpowietrzenia.

– Opatentowana technologia – Konstrukcja Cloud|Mini opiera się na koncepcji sześciennego dzbana z czterema narożnymi niewidocznymi odpowietrznikami oraz korpusem z anodowanego aluminium o zwiększonej odporności na korozję. Produkt jest poddawany ścisłej kontroli jakości na każdym etapie produkcji.

– Wygoda użytkowania – Montaż shishy Cloud|Mini jest czynnością banalną. Wszystkie części są doskonale dopasowane, a ich ilość zminimalizowano dla komfortu użytkownika. Duża średnica wlotu dzbana pozwala na łatwy dostęp podczas czyszczenia, a odpowiednio dobrane materiały umożliwiają mycie przy użyciu jedynie ciepłej wody z mydłem, aby zachować nieskazitelny smak sesji. Umili towarzyskie spotkanie dzięki opcji podłączenia dwóch węży.

– Futurystyczna forma – Wyjątkowy design shishy Cloud|Mini nawiązujący w wyrafinowany sposób do tradycyjnych fajek wodnych świetnie uzupełni wystrój nowoczesnego wnętrza. Różnorodność wersji kolorystycznych pozwala dopasować jej wygląd do indywidualnego gustu użytkownika. Dla wzmocnienia efektu dekoracyjnego można zastosować system oświetlenia LED.

Historia shishy czyli fajki wodnej

Pierwsze fajki wodne były wytwarzane w północno-zachodnich Indiach – podobno w następstwie sprowadzenia tam tytoniu przez Jezuitów. Według podań składały się z kija bambusowego wkręconego w łupinę orzecha kokosowego, skąd pochodzi funkcjonujące głównie na Bałkanach i Bliskim Wschodzie określenie nargila (również narghila, nargile) od perskiego słowa nārghile oznaczającego „kokos”.

Bliższa nam nazwa, shisha, bądź też w wersji spolszczonej – szisza, pochodzi z kolei od perskiego shīshe oznaczającego „szkło”, bowiem to właśnie po przybyciu fajki wodnej z Indii do Persji (około XVI wieku) powstała najczęściej dziś spotykana jej wersja ze szklanym dzbanem.
Angielskie słowo hookah zostało zapożyczone z języków: urdu حقّہ lub hindi हुक़्क़ा huqqā, bądź też z arabskiego حقة ḥuqqa oznaczającego „naczynie". Irańczycy fajkę wodną określają wyrazem ghalyan, zaś Rosjanie – pokrewnym mu кальян. W XVII wieku, gdy ów wynalazek dotarł do Turcji, zaczęto dostrzegać w nim symbol prestiżu oraz wspólnego spędzania czasu w gronie najbliższych. To właśnie z Imperium Osmańskiego fajka wodna rozeszła się aż po najdalsze regiony świata arabskiego.

Shisha stała się integralną częścią kultury krajów arabskich, a wspólne jej palenie w gronie zarówno mężczyzn jak i kobiet, było i jest do dnia dzisiejszego wyrazem gościnności.
Wyjątkowo intensywny sposób korzystania z fajki wodnej został opracowany w Egipcie, gdzie bezpośrednio na tytoń odmiany zaghloul (ten sam, z którego produkowana jest Nakhla) kładzie się rozpalony węgielek – całe doświadczenie trwa zaledwie kwadrans, co znacząco różni się od standardowych, długich sesji przy shishy.

W Europie, wywodząca się z Turcji współczesna forma shishy od XX wieku stanowiła alternatywę wobec palenia tradycyjnego tytoniu. Dziś w wielu krajach Starego Kontynentu jest to coraz popularniejsza forma spędzania czasu, a do największych miłośników fajki wodnej należą mieszkańcy Niemiec, Hiszpani, Brazylii, USA, Rosji i Ukrainy. W ostatnich latach shisha upowszechniła się również w Polsce, na co wskazuje stale rosnąca liczba lokali, w których jest ona głównym punktem ich oferty.